tatil çocukları!

bu hafta ilk kez oluyo: güneş doğdu ve hala evdeyim! bugünü kendime tatil ilan ettim. "gitmiyorum işte! gitmiyorum!". işte böyle, en çok sevdiğim şeyi yapmaya fırsatım oldu bu şekilde: uyanır uyanmaz kalkıp çocuklara bakmak!

karfurdan force edilmiş bi sümbül soğanı aldıydım. en az çıkmış, rengini belli etmeyenlerden. yalnız bunları küçük plastik saksımsılara koyuyolar ve heyecanı bozuyolar! neyse bu pembe olanıydı. böyle hafif koyu bi pembeydi. kokusu da çoook güzeldi. pembe çiçek tam ölürken yanından bu daha minik, kenarları beyaz biyeli muhteşem tatlı çiçeği verdi. hala çoook güzel kokuyo, ama eskisi kadar güçlü değil.

bu da benim modern drama dersine "gitmiyorum ulan!" dediğim gün kendimi çiçek pazarına atıp aldığım minik sakız sardunyam. ne renk olduğunu bilmiyodum alırken. açık pembe açıyo. ama ortasında koyu pembe çizgicikler var. çiçeklerinin fotoğrafı arşivde var. yalnız çiçek o kadar büyüdü o kadar büyüdü ki! bu sabahki güzel haber (tabi ben 5 gündür biliyorum, size haber:) ) yeni bebeklerimiz. böyle 8-10 tane gonca vermiş.

bu da kış bahçemin cam kenarı sırasının amarilis fokuslu fotoğrafı. ilk defa amarilis görüyorum. garip, sokak lambaları gibi bi goncası 4 taraftan açan bi çiçek. yalnız 4 çiçek aynı anda açmıyo. ikili ikili açıyolar.
arkasında şakayık. burada açan goncaları minik oldu. saçma sapan pozlanmış, ışığı patlatılmış fotoğrafımda ne kadar belli oluyo/olabilir bilmiyorum ama inanılmaz canlı/derin renkleri var. "böyle bi kırmızı var mıymış yahu?" diyo insan!
arkasında benim henüz çimlenen sümbüller. henüz dediğim bi 4 parmak oldu ilk çıkan. evet evet, dikkatli bakınca görünüyolar:)
arkasında neşeli çuha! bunlar kış aylarının dübüleri. minik çiçekler gibisi yok!
arkasında kafa dik, karın içerde nergisleri. dibi gonca dolu!
arkasında bişiler. adlarını bilmiyorum. annem beğenmişti. papatya olmadıklarını biliyoruz, ama onlardan bahsederken papatya diyoruz. :)
arka solunda leydim. bi 4 ay oldu sanırım alalı, hala canavar gibi gonca geliyo alttan. durduramıyoruz!:)